به همت بخش موسیقی دانشگاه هنر، قرار بود که به مناسبت تولد نصرالله ناصح پور بزرگداشتی برای نیم قرن فعالیت موسیقایی ایشان برگزار شود که به دلیل پاره‌ای مشکلات به تعویق افتاد. چند روز پیش ایشان به بنده خبر دادند که ۲۱ آذر قرار است مراسم بزرگداشت شان برگزار شود که خبر رسمی‌ آن‌ نیز توسط اسماعیل شافعی اعلام شد:

دبير انجمن علمي دانشكده موسيقي دانشگاه هنر از برگزاري بزرگداشت «نصرالله ناصح‌پور» خواننده پيشكسوت خبر داد

اما به دلیل فوت سنتور نواز برجسته ایران، فرامرز پایور، ناصح پور درخواست لغو آن‌ را اعلام کرد و بنابراین بار دیگر مراسم به تعویق افتاده است:

به دليل فوت فرامرز پايور؛ بزرگداشت «نصرالله ناصح‌پور» خواننده پيشكسوت كه قرار بود ۲۱ آذر برگزار شود لغو شد

یک بار دیگر فوت استاد پایور را تسلیت گفته و از همه دوستانی که برای بزرگان عرصه موسیقی زحمت می‌‌کشند تشکر می‌‌کنم. امیدوارم با همت دوستان عزیز، زیر سایه بزرگان موسیقی، چراغ موسیقی اصیل ایرانی روشن بماند.

درگذشت دو استاد موسیقی ایرانی: فرامرز پایور و شيخ‌ محمد

----------

نصرالله ناصح پور استاد برجسته ردیف های آوازی و موسیقی قدیم ایران (به مناسبت تولد ایشان در ۲ آبان)

هوشنگ سامانی: استاد نصرالله ناصح پور یک موسیقیدان مسئول است

بالاخره موزه موسیقی ایران به مدیریت مرادخانی بازگشایی شد. شجریان هم گفت به این دلیل وارد حوزه سازسازی شدم كه خواستم لج سازساز ها را در آورم! البته قبلا خیلی از نوازنده ها وسط کنسرت و بدون یا با هماهنگی زیر آواز زده بودند كه احتمالا هدفشان این بود كه لج خوانندگان تمامیت طلب را در آورند. حالا كه لج و لج بازی است! من هم به مانند بهمن رجبی میخواهم سخنرانی کنم تا لج همه را در آورم زیرا كه هیچ کس بهتر از بهمن رجبی بلد نیست به دیگران گیر دهد و لج شان را در آورد.

این هم یکی از عکس های مربوط به بازگشایی موزه موسیقی ایران:

هر چه اخبار مربوطه را بالا و پایین کردم هیچ اشاره ای به حضور نصرالله ناصح پور در مراسم بازگشایی در این خبر ها ندیدم. امیدوارم كه این حرکت فرهنگی خبرنگاران موسیقی ایران از روی سهو باشد و نه به خاطر برخی چیز های دیگر كه ... البته دست عکاس ایسنا درد نکند كه دست کم عکسی از ایشان گرفتند و ما دیدیم! چون اگر عکسی نبود چگونه میفهمیدم كه پدرمان هم در مراسم شرکت کرده است!

در ضمن یکی از دوستان طناز عکسی برایم ارسال کردند و به مطلبی هم اشاره کردند كه خالی از طنز نیست! احتمالا هدف این دوست لج بازی با دوست طناز ما دهلچی عزیز است كه مدتی است از ایشان خبری نیست!

به نظر شما صاحب این عکس در حال انجام دادن چه کاریست؟؟؟

علی‌ سلیمی از بزرگان موسیقی آذربایجان، خالق تصنیف معروف آیریلیق (جدایی) و نوازنده مشهور تار آذری به همراه نصرالله ناصح پور

شرکت ماهور کارهای ارزشمندی از قدیم و جدید منتشر کرده و می کند. همچنین فصلنامه موسیقی ماهور یک مجله ی بسیار تخصصی و وزین است كه مورد توجه متخصصان موسیقی میباشد. با همه این احوال ظلمی كه به صورت سیستماتیک در حق برخی اساتید میشود را نباید از نظر دور داشت و مطرح کرد، زیرا دفاع از مظلوم وظیفه هر کسی است و سکوت در برابر ظلم عین ظلم است.

سالها پیش جناب بشارتی مطلبی در روزنامه شرق در مورد استاد عبدالله دوامی نوشته بود و به برخی از شاگردان ایشان اشاره کرده بود ولی به اسم نصرالله ناصح پور و محمود کریمی اشاره نکرده بود كه در این بلاگ به این موضوع اعتراض کردم و در تالار وحدت ایشان را دیدم موضوع را با ایشان در میان گذاشتم.

داستان از این قرار است كه شرکت ماهور سی.دی استاد عبدالله دوامی را درآورده و در فهرست شاگردان دوامی به نام ناصح پور اشاره نکرده اند. یعنی در این فهرست نام های زیر به عنوان شاگردان دوامی اشاره شده است:

فاخره صبا، محمود کریمی، مرضیه، خاطره پروانه، هما، الهه و محمد رضا شجریان.

من نمیدانم چه کسی این متن را نوشته است. تنها از دست اندر کاران شرکت ماهور می پرسم: به چه دلیل نام کسی كه سالها برای ترویج ردیف دوامی و تربیت شاگردان بسیار زحمت کشیده است حذف میکنید؟

جهت حمایت و تشویق این مجله مطلب زیر در این بلاگ انتشار می یابد و امیدوارم كه مورد توجه اهالی موسیقی، بلاگ نویسان و اهالی رسانه قرار گیرد:

اولین شماره ماهنامه موسيقي ايرانيان منتشر شد

این ماهنامه از بخش های مختلفی همچون اخبار موسيقي ايران و جهان، مصاحبه هاي اختصاصي ، گزارش و يادداشت، نقد و بررسي آلبوم هاي جديد منتشر شده ، همراه با بزرگان موسيقي ايران ، گزارش های تصویری و پرونده موسيقايي تشكيل شده است.

دریافت به صورت فایل PDF - رایگان (۱۷ مگا بایت)

دریافت به صورت فایل فشرده ZIP- رایگان (۱۰.۶ مگا بایت)

ماهنامه اي كه شماره اول آن پيش روي شماست حاصل تلاش زياد دوستان و همكاران عزيزي هست كه مطمئن هستم در ادامه راه نيز اين ماهنمامه را تنها نخواهند گذاشت. ما از دو سال پيش با مجله بين المللي موسيقي ايرانيان در جامعه موسيقي ايران فعاليت رسانه اي خود را آغاز كرديم و حالا تصميم گرفته ايم كنار اخبار و ... روزانه كه بر روي مجله موسيقي ايرانيان قرار مي گيرد به صورت ماهنمامه نيز در خدمت دوستان باشيم. مخاطب هاي ما شما عزيزان هستيد، شماهايي كه به موسيقي علاقه داريد. از شماره اول تا شماره سوم مراحل آزمايشي انتشار اين ماهنامه را سپري خواهيم كرد و احتمال هرگونه تغيير در بخش ها و ظاهر گرافيكي وجود دارد پس از شما مخاطب عزيز و همراهان دوست داشتني خواهشمنديم صبور باشيد و ما را در اين سه شماره آزمايشي با نظرات خود ياري برسانيد. ماهنامه موسيقي ايرانيان به صورت رايگان از طريق مجله بين المللي موسيقي ايرانيان (www.musicmagazine.ir) قابل دریافت می باشد.

درباره استاد نصرالله ناصح پور به مناسبت دوم آبان سالروز تولدش

یک موسیقیدان مسئول

استمرار جریان موسیقی آوازی در چند دهه اخیر مرهون تلاش های انگشت شمار معلمانی است که به دور از غوغای زمانه به تربیت شاگردان خویش مشغولند. تعدادشان زیاد نیست. شاید اشاره به پنج انگشت یک دست، کفایت کند. بیشتر از آن به زحمت می توان قطار کرد. حاتم عسگری فراهانی، محمدرضا شجریان، کریم صالح عظیمی، علی اصغر شاه زیدی و نصرالله ناصح پور. در این میان گر چه وجه خوانندگی شجریان بر معلمی اش چربیده ولی همگان معترف اند که او چه به عنوان معلم و چه به عنوان خواننده، تأثیر شگرفی بر آواز معاصر نهاده است. اما نقش آفرینی افرادی همچون ناصح پور حکایت دیگری دارد. او و معدود همکاران پرکارش، در یک آرامش مثال زدنی، تا کنون آمد و شد هزاران هنرآموز آواز به کلاس درس شان را به نظاره نشسته اند... ادامه مطلب

به مناسبت تولد ایشان در ۲ آبان

نام نصرالله ناصح پور برای هر اهل آوازی آشناست. تربیت چهار هزار شاگرد در طول چهل سال تدریس مداوم آواز از او چهره ای منحصر به فرد ساخته است. منش فردی و اجتماعی اش نیز چنین می طلبد که به دور از قیل و قال زمانه مشغول فرهنگ سازی شود و به همین دلیل کلاس درس را به هر فعالیت دیگر در حوزه موسیقی ترجیح می دهد. 

برگرفته از مصاحبه هوشنگ سامانی (روزنامه نگار و آهنگساز)

مختصری در مورد نصرالله ناصح پور

 

نصرالله ناصح پور، از استادان ردیف‌های آواز ایرانی است.

ناصح پور، سالهاست که شاگردان بسیاری را تحت تعلیم شیوه و روش مخصوص خود قرار داده و خوانندگان قابل اعتنایی به بار آورده ‌است. همچنین کنسرت هایی برگزار کرده، کتاب ها و مقالاتی نوشته است.

نصرالله ناصح پور در سال ۱۳۱۹ در اردبیل، به دنیا آمد و از همان دوران کودکی، در خانواده یی موسیقی شناس پرورش یافت. در آن زمان، موسیقی سنتی و منطقه یی پربار و عمیق آذربایجان، در حیطه فرادهی و فراگیری تعداد انگشت شماری از اساتید فن بود و نغمه و ندای جدی موسیقی طنین چشم گیر داشت و در نتیجه، رشد و اشاعه موسیقی محلی، رواج موسیقی مبتذل را غیر ممکن می‌کرد. در چنین محیطی بود كه ناصح پور با موسیقی مقامی آذری آشنا و دمخور شد.

نصرالله ناصح پور، با عزیمت به تهران، بیشتر اوقات خود را مصروف فراگیری موسیقی سنتی ایران کرد و پس از آشنایی با استاد علی اکبرشهنازی به هنرستان آزاد موسیقی ملی راه یافت و مشغول تحصیل در نزد استاد محمود کریمی شد. در آنجا، آشنایی با مطالب و نکته‌های شفاهی در کلاس درس استاد علی اکبر شهنازی، این امکان را ایجاد کرد که در محفل هنری استاد امیر قاسمی نیز، با روح و حس ساز استاد سعید هرمزی و دیگر استادان حاضر محشور گردد. پس از تشکیل کلاس ‌های مرکز حفظ و اشاعه موسیقی، از راهنمایی‌ها و آموزش و توصیه‌های ارزنده استاد نورعلی برومند بهره مند شد و سپس جهت فراگیری ردیف عالی موسیقی سنتی و آموزش تصنیف و ضرب آهنگ مربوط به آن، به محضر استاد عبدالله دوامی راه یافت و ردیف های دوامی را یاد گرفت و موفق به کسب دستخط از ایشان به عنوان مدرک تحصیلی شد.

وی ازجلسات شناخت موسیقی و کلام و تلفیق شعر و موسیقی هوشنگ ابتهاج نیز، بهره‌های فراوان جست. آموزش و پژوهش های ناصح پور در زمینه موسیقی و ادبیات همچنان ادامه دارد و در قالب مقاله و کتاب در اختیار علاقه مندان قرار داده شده اند.

آثار شناخته شده

ردیف موسیقی: دستگاه شور به خوانندگی ناصح پور و جواب آواز محمد رضا لطفی
سرودهای آذربایجان به خوانندگی ناصح پور و سرپرستی حسین علیزاده
یادی از درویش خان: لطفی، فرهنگ فر و ناصح پور
یادواره نورعلی‌ خان برومند: دستگاه شور گروه همنوازان شیدا: لطفی، ناصح پور و ...

کتاب درة التاج (جلد اول)، نويسنده:  علامه قطب الدين محمود بن ضياءالدين بن مسعود شيرازي، تصحیح و تعلیقات نصرالله ناصح پور

کتاب های دیگر ایشان در دست تهیه است كه متعاقبا اعلام خواهد شد.

برخی مقالات نصرالله ناصح پور كه در سخنرانی ها و مطبوعات مطرح شده اند:

رابطه شعر و موسیقی (سخنرانی در دانشگاه مارتین لوتر آلمان، ترجمه به آلمانی توسط پویان ناصح پور) موسیقی قدیم و جدید (موزه فرش، تهران)
زیبایی شناسی موسیقی (فرهنگستان هنر، تهران)
تاثیر متقابل موسیقی بر فرهنگ های دیگر (سمینار گفتگوی تمدن ها، اصفهان)
ساز متکلم (آسیب شناسی موسیقی آوازی ایران، خانه هنرمندان ایران، تهران، برگزارکننده خانه موسیقی)
درباره ی استاد علی‌ سلیمی (در جلسه بزرگداشت علی‌ سلیمی، اردبیل، سخنرانی به زبان آذری)
درباره استاد محمود کریمی (بزرگداشت محمود کریمی، تالار وحدت، تهران)
حلیت و حرمت موسیقی (اولین گردهمایی موسیقیدانان استان سمنان، سمنان)

شاگردان شناخته شده

محمد رضا لطفی (ردیف های آوازی و جواب آواز)
جمشید عندلیبی (ردیف های آواز و جواب آواز)

ودود موذن (خوانندگی)
صدیق تعریف (خوانندگی)
بهرام باجلان (خوانندگی)
پری ملکی (خوانندگی)
نجمه تجدد (خوانندگی)
محمد ملا آقایی (خوانندگی)
سعیده سعیدی (خوانندگی)
محمود مخدوم (خوانندگی)
عذرا زالی (خوانندگی)
حسن ادیب (خوانندگی)
داوود فیاضی (خوانندگی)
پانته آ الوندی پور (خوانندگی)
آرین رحمانیان (خوانندگی)

پویان ناصح پور (ردیف های آوازی و جواب آواز)
پرهام ناصح پور (ردیف های آوازی و جواب آواز)
پیمان ناصح پور (ریتم در موسیقی آوازی)

توضیح: این فهرست کامل نیست و تلاش خواهیم کرد تا فهرست کاملتری ارایه نماییم.

مکان های مهم تدریس

هنرستان موسیقی چاووش، هنرستان موسیقی چنگ، مکتب خانه میرزا عبدالله، دانشگاه هنر

فعالیت های اجتماعی

خانه موسیقی، خانه هنرمندان

پیوند های مهم

وبسایت رسمی نصرالله ناصح پور

دستخط زنده یاد استاد عبدالله دوامی به عنوان مدرک تحصیلی اعطایی به نصرالله ناصح پور

نامه استاد عبدالله دوامی كه تایید می کنند كه ناصح پور از شاگردان قدیمی ایشان بوده اند

چند عکس تاریخی از ناصح پور، اساتید موسیقی و دوستان هنرمند ایشان

 

نامه سرگشاده به پدر نازنینم، نصر الله ناصح پور:

از راه دور بهترین درود‌ها را تقدیم وجود نازنینت می‌کنم.

عارف موسیقی ایران، یعنی‌، پرویز مشکاتیان، در کنار عطار و خیام، در شهر علم و ادب، نیشابور باستانی آرام گرفت.

چاووش موسیقی وطن در تنهایی‌ نغمه مرگ نواخت و با مظلومیتی وصف ناپذیر درست همانند استاد عزیزم ناصر فرهنگ فر، در گذشت. دیروز خبر مرگ استاد عزیزمان حج قربان سلیمانی را آوردند و امروز خبر از دست دادن پرویز مشکاتیان.

می دانم که تو همواره در سکوت و بدون هیاهو و قیل و قال به انجام رسالتت که همان ترویج ردیف دوامی و موسیقی ایران است، پرداخته‌ای و تدریس را به اجرای صحنه‌ای ترجیح داده‌ای و من نیز در کنار شاگردانت، افتخار شنیدن بازتاب نفس‌ها ی روح اساتید موسیقی را داشته ام.

در این لحظه‌های ویژه، اطاله کلام جایز نیست. می خواستم از تو خواهشی کنم. لطفا، در صورت امکان در جایی‌ مناسب، مراسم بزرگداشت زنده یاد ناصر فرهنگ فر و یار دیرینه اش استاد پرویز مشکاتیان را برگزار کن. دوست داشتم در این روز‌ها در کنارت بودم، ولی‌ همان گونه که میدانی‌، بدین خاطر راهی‌ دیار فرنگ شدم که کسب علم و هنر کنم.  

همان طور که در نوشته ای، استاد بزرگوارت، زنده یاد عبد الله دوامی قلمی کرد:

غرض نقشی‌ است کز ما باز ماند   که هستی‌ را نمی‌‌بینم بقایی

به امید دیدار،

پسرت، پیمان، اسنابروک، آلمان

۲۶ سپتامبر ۲۰۰۹

پدر بزرگوارم كه به گردن اين حقير حق بزرگي دارد در نامه اي كه اخيرا برايم نوشتند , گفتند:

فرزند هنر باش نه فرزند پدر

فرزند هنر زنده کند نام پدر

از اينكه فرزند نصرالله ناصح پور مي باشم خرسندم و به داشتن چنين پدري افتخار مي كنم.

نصرالله ناصح پور نام آشنايي براي علاقه مندان موسيقي آوازي و رديف است. ايشان بيش از پنجاه سال است كه در مورد موسيقي رديفي ايران (چه آذري و چه ايراني) پژوهش مي كند و نزديك به چهل سال است كه به ترويج و تدريس مكتب استاد عبدالله دوامي مي پردازد. همچنين نزديك به پانزده سال است كه پژوهش در زمينه ي موسيقي قديم ايران را در دستور كار خود قرار داده است. نتيجه ي زحمات ايشان تربيت بسياري از خوانندگان و نوازندگان مطرح امروز (از جمشيد عندليبي نوازنده ي ني گرفته تا محمد ملا آقايي و حتي محسن نامجو) است و خوانندگي در چند كار اصالت دار و تاليف چند مقاله و در آخر كتاب بسيار ارزشمند و آكادميك «درة التاج لغرة الدباج» و شرح آن به زبان امروز. ايشان همچنين از كساني است كه در شكل گيري و رشد خانه موسيقي ايران موثر بوده است.

با تبريك به مناسبت روز پدر به ايشان و ديگر پدران زحمتكش ايران كه با گرفتاري هاي فراوان با مشكلات بسياري دست و پنجه نرم مي كنند , پايگاه به روز شده ي ايشان جهت علاقه مندان به موسيقي ايران زمين تقديم مي گردد:

 نصرالله ناصح پور

همين جا لازم مي دانم از مادر خوب و مهربانم كه همواره حامي حركت هاي فرهنگي پدر بوده اند به صورت ويژه سپاسگزاري كنم. همچنين از برادران هنرمندم ـ پويان و پرهام  ـ كه در شكل گيري و راه اندازي پايگاه اينترنتي پدر زحمت كشيدند تشكر مي كنم.

نصرالله ناصح‌پور ديگر هنرمند موسيقي نيز با اشاره به اين اثرعنوان كرد:

امروز از رديفي حرف مي‌زنيم، كه رضوي سروستاني سال‌ها براي آن زحمت كشيد و داريوش طلايي همراه با تار خود آن را به نتيجه رساند. او اضافه كرد: اين مجموعه بعد از مشكلات بسيار به نتيجه رسيد و مي‌توان گفت كه لحن‌هايي كه سروستاني در اين مجموعه به كار گرفته است، تماما از آن خودش است. اما چون او در ميان ما نيست ترجيح مي‌دهم درباره اين اثر سخن نگويم.

به روايت سروستاني و نوازندگي داريوش طلايي، رديف‌آوازي موسيقي ايراني رونمايي شد

----------

در ادامه این برنامه نصرالله ناصح پور ردیف دان و عضو هیئت مدیره خانه موسیقی درباره ردیف آوازی رضوی سروستانی گفت: این ردیف ها با همراهی تار آقای داریوش طلایی تهیه شده و تمامی الحانی که در آن اجرا شده کار خود رضوی سروستانی است. ما خوشحالیم که بعد از مشکلات و مصائب بسیار بالاخره این مجموعه منتشر شد؛ البته تنها 3 آلبوم از این مجموعه به دست من رسیده و در حال حاضر به لحاظ فنی نمی توانم درباره آن اظهار نظری کنم.

ردیف های آوازی موسیقی ایرانی با حضور هنرمندان رونمایی شد

 

 

 

بالاخره كتابي كه پدر سالهاي سال براي آن زحمت كشيده بود منتشر شده و در اختيار علاقه مندان قرار گرفت. گزارش سايت خانه موسيقي را ببينيد:

کتاب «شرحی بر درة التاج لعزة الدباج» تالیف نصرالله ناصح پور، پس از نه سال تحقیق و تفحص توسط فرهنگستان هنر منتشر شد

پيش از اين در مورد پژوهش پدر صحبت كرده بودم:

نتيجه ي ده سال تحقيق نصرالله ناصح پور انتشار مي يابد

امروز كه با ايشان تلفني صحبت مي كردم گفت كه قرار است تا چند هفته ي ديگر اين كتاب روانه ي بازار شود كه خبر آنرا همين جا اعلام خواهم كرد.

----------

نواختن « تنبك» و « دايره آذري» در آلمان

نصرالله ناصح پور (رديفدان و مدرس آواز) در آخرين مصاحبه اش با هوشنگ ساماني اعلام كرد كه شرحي بر كتاب معروف "درة‌التاج لغره الدباج" نوشته ي علامه قطب الدين شيرازي نوشته است كه به زودي توسط "فرهنگستان هنر" منتشر خواهد شد.

شرح اين كتاب كه نتيجه ي ده سال تحقيق ناصح پور بر روي موسيقي قديم مي باشد تحت عنوان تعليقه اي بر كتاب علامه در اختيار علاقه مندان موسيقي قديم ايران قرار خواهد گرفت.

انتشار كتاب هاي قديم موسيقي همراه با شرح مي تواند در روشن ساختن حلقه ي گمشده ي ميان موسيقي قديم و موسيقي امروز ايران مفيد باشد.

گفت وگو با استاد نصرالله ناصح پور، مدرس پیشکسوت آواز: اسیر سلیقه مخاطب شده ایم

مشاهير ايران: علامه قطب الدین شیرازی

 

پايگاه اينترني رسمي نصرا... ناصح پور آنلاين شده و آثاري از ايشان براي علاقه مندان جهت استفاده ي شخصي قرار گرفته است:

تارنماي نصرا... ناصحپور

تصنيف زمن نگارم به روايت ناصح پور , لطفي و فرهنگفر

----------

به پايگاه اينترني پويان هم سر بزنيد:

پويان ناصح پور (نوازنده ي سنتور و پژوهشگر موسيقي قديم ايران)

بزرگداشت علي سليمي استاد بزرگ موسيقي آذربايجان با حضور بزرگان موسيقي و ادب در شهر اردبيل برگزار شد كه مشروح خبر در خبرگزاري ها درج شد.

مصاحبه استاد را به انگليسي در اينجا بخوانيد:

Ali Salimi, Composer

همايش نكوداشت استادعلي‌سليمي موسيقي‌دان فقيد آذربايجاني برگزار شد

امان از جدایی!

----------

روزنه ای به اخلاق حرفه ای در وبلاگ نویسی

----------

بیله تنبک بیله ساز(۱)

----------

نوروز

----------

ترمیناتور 4 ، روباتها علیه وبلاگهای فارسی

همشهري هاي پدر در اردبيل مي خواهند گراميداشتي براي ايشان در شهر اردبيل برگزار كنند. گويا روز برگزاري اين گراميداشت ٢٠ ارديبهشت , پنج شنبه خواهد بود. گويا در اين برنامه "ودود موذن" (يكي از شاگردان پدر) كمك خواهد كرد تا كارها به خوبي پيش رود. اي كاش من در ايران بودم تا مي توانستم كمك كنم تا كارها بهتر و راحت تر پيش رود.

در اين چند روز كه خيلي گرفتار كارهاي اداري بودم نتوانستم مطلبي بنويسم و الان هم فعلا موضوع خاصي در ذهن ندارم. فقط دوست عزيز قسمتي از كنسرت پدر به همراه گروه شيدا به سرپرستي محمد رضا لطفي را به صورت تصويري در بلاگش گذاشته است:

مجمع عمومی کانون خوانندگان موسیقی ایرانی خانه موسیقی ساعت ۱۴ به تاريخ ۲۹ بهمن ۱۳۸۴ در تالار وحدت تشكيل خواهد شد. در اين مجمع گزارش هيات مديره فعلي ارايه و سپس در صورت "به حد نصاب رسيدن تعداد اعضا براي راي گيري" راي گيري انجام شده و هيات مديره ي جديد مشخص خواهد شد.

طي گزارشي عجيب نزدیک به 30 نفر برای عضویت در هیات مدیره این کانون نامزد شده اند! به هر حال به نظر مي رسد خوانندگان بسياري علاقه مند به فعاليت در خانه موسيقي هستند. اين حضور پر شور نشان از موفقيت اين كانون در دعوت از موسيقيدانان به مشاركت در خانه موسيقي دارد.

**********

به روز رساني نخست:

اعضای جدید هیات مدیره کانون خوانندگان خانه موسیقی برگزیده شدند

يك بانوي خواننده رييس هيات مديره كانون خوانندگان شد و او كسي نيست جز هنگامه اخوان.

ناصح پور هداياي خود را به دفتر موسيقي پس داد

نصرالله ناصح پور در اعتراض به برخورد برگزار كنندگان جشنواره فجربا هنرمندان موسيقي ،هداياي خود را پس فرستاد:

پيوند خبر: ناصح پور هداياي خود را به دفتر موسيقي پس داد

**********

به روز رساني نخست:

بازتاب خبر در ديگر جاها:

هموطن سلام

خانه موسيقي

هنر و موسيقي

آفتاب

سربانگ

 

روزنامه ي شرق به قلم دوست گرامي و زحمتكش موسيقي ايران، محمد جواد بشارتي، مطلبي بسيار جالب ارايه كرده است با اين عنوان:

خنياگر گريه هاى بيد - به مناسبت حضور لطفى در ايران

در اين مطلب نوشته شده است: "اما نگارنده بارها اين پرسش را مطرح كرده كه دوامى چه داشت كه بزرگانى نظير لطفى (شجريان، طلايى، عليزاده، مشكاتيان و...) تلاش و كوشش خود را صرف فراگيرى آوازه از اين استاد كهنسال مى كردند؟! ميزان اعتماد و اعتقاد لطفى به حدى بوده است كه كتاب رديف آوازى (دستگاه شور) را به زبان فرانسه و فارسى با آوانويسى و شرح زندگى استاد دوامى به چاپ رسانيد."

پرسش اول: چرا به نام شاگردان اصلي عبدالله دوامي اشاره نكرده ايد، يعني زنده ياد محمود كريمي و نصرالله ناصح پور؟

پرسش دوم: كتاب رديف آوازي (دستگاه شور) كه به دو زبان فارسي و فرانسه نوشته شده همراه دو عدد صفحه گرامافون است با صداي نصرالله ناصح پور به همراهي تار محمد رضا لطفي. با اين توضيحات به چه دليل نام كسي كه تنها بازمانده ي دوامي در رديف هاي آوازي است و مروج مكتب دوامي است و شاگردان بسياري تربيت كرده است، حذف مي شود؟

خود محمد رضا لطفي در مقاله ي بخش اول: رديف چيست؟ به نام ناصح پور به عنوان راوي رديف دوامي اشاره مي كند. من در تعجبم آدم باسواد و پخته اي مانند شما ديگر چرا ناصح پور و كريمي را ناديده گرفته و به نام هاي شجريان، طلايى، عليزاده و مشكاتيان اشاره مي كند؟!

----------

مصاحبه ي محمد رضا لطفي را با روزنامه ي شرق بخوانيد:

گفت وگو با محمدرضا لطفى - مرضيه رسولي

**********

به روز رساني نخست:

قبلاً كه مطلب زير را ديدم خيلي تعجب كردم كه چرا نام همه ي شاگردان دوامي آمده است غير از ناصح پور. ولي چون نه نويسنده ي مطلب معلوم بود و نه درجه ي اعتبار آن، چيزي نگفتم:

"در تفرش (استان مركزي) به دنيا آمد. دوامي رديف آوازي تدريس مي كرد و تصانيف بسياري از موسيقي كلاسيك ايران مي دانست. اساتيدش علي خان نايب السلطنه ( علي خان حنجره دريده)، عين الدوله ( تنبك )، آقا حسينقلي فراهاني، ميرزا عبدالله فراهاني، حسين خان اسماعيل زاده ( رديف دان صفحه و نوازنده كمانچه)، درويش خان، مالك ذاكرين و سماع حضور بودند. در سال ١۳۳٤ براي فعاليت وارد راديو و تلويزيون شد و يكي از اعضاي كانون حفظ و اشاعه موسيقي ايراني بود. شاگردان او محمود كريمي، فرامرز پايور، حسين عليزاده، محمد رضا لطفي، محمد رضا شجريان، داريوش طلايي، فاطمه واعظي ( پريسا)، فاخره صبا، پرويز مشكاتيان، مجيد كياني، محمد حيدري و … بودند. وي براي ضبط صفحه به همراه درويش خان به تفليس سفر كرده بود. دوامي رديف آوازي دارد كه رديفش را به همراه تار محمد رضا لطفي اجرا كرده است. فرامرز پايور دركتاب رديف دوامي، تصنيفها و رديف آوازيش را منتشر كرد. او به مدت ٧ سال در اداره پست نيز كار مي كرد."

منبع: پايگاه اينترنتي گريلي

حالا چرا افراد مطلع چنين مي كنند نمي دانم!

"عبدالله دوامي"، بنيانگذار رديف آوازي ايران، استاد مسلم تصنيف هاي قديمي و نوازنده ي سبك قديم تنبك، به سال 1270 خورشيدي در ده "طا" از دهات تفرش ديده به جهان گشود. در دوران كودكي اش كه در آن ده به سر مي برد "دروس اوليه" و قرآن را فراگرفته و سپس به تهران مهاجرت كرده و پس از ادامه ي تحصيل به خدمت اداره ي پست و بعد از آن به اداره ي ماليه رفته و تا زمان بازنشستگي در اين اداره كار كرد.

دوامي هنگاميكه شبي به منزل "مجدالممالك"، از آشنايان او و يكي از ثروتمندان آن زمان كه باغي هم در دزاشيب داشت و محل جمع شدن هنرمندان بود رفته و آوازي مي خواند و در همان مجلس استاد بنام آواز آن دوره، "علي خان نايب السلطنه" (خواننده ي كامران ميرزا نايب السلطنه) حضور داشته و پس از شنيدن آواز دوامي به استعدادشان پي برده و ايشان را تشويق نموده و به او اطمينان مي دهد كه اگر كار آواز را دنبال كند، خواننده ي خوبي خواهد شد. اين چنين است كه دوامي به كلاس درس "علي خان" راه يافته و از "دستگاه شور" شروع كرده و مدتها از محضرش فيض برده و در آخر كار "دستگاه راست پنجگاه" را كه در آن زمان فقط "علي خان" انرا مي دانست، فرا مي گيرد. پس از آن دوامي با ديگر اساتيد بزرگ زمان خود مانند "ميرزا حسينقلي" (رديف دان و نوازنده ي بزرگ تار)، "حسين خان اسماعيل زاده" (كمانچه كش بزرگ)، ملك الذاكرين (خواننده و تعزيه خوان)، ميرزا عبدالله (رديف دان و نوازنده ي بزرگ سه تار) و درويش خان (نوازنده ي بزرگ تار و سه تار) كه در محفل هاي انس آن زمان جمع شده به بحث و تبادل نظر مي پرداختند، آشنا شده و از هر كدام مطالبي ارزشمند آموخته و به اندوخته هاي رديفي خود مي افزايد و با استفاده از همين مطالب است كه رديفي جامع براي آواز ايراني تنظيم مي كند. آنچه كه از مقايسه ي رديف سازي ميرزا حسينقلي و رديف آوازي دوامي به دست مي ايد اين است كه دوامي به شدت تحت تاثير ميرزا بوده است. در حقيقت دوامي در خاطراتش تعريف كرده است كه ميرزا جهت تدريس به بزرگان مملكت، به خانه ي يكي از آنان مي رفته و بقيه نيز همان جا جمع مي شدند. در اين مجلس حاج حسين آقا ملك (صاحب كتابخانه ي معروف ملك) و برادر كوچكترش حاج حسن آقا ملك، معاون السلطنه پسر وزير دفتر، معاون الملك پسر قوام الدوله، مصدق السلطنه (همان دكتر مصدق) و ... جمع مي شدند و هنگام تدريس ميرزا، دوامي نيز با دقت مطالب را دنبال كرده و به خاطر مي سپرد.

دوامي جهت يادگيري تصنيف ها نزد "سماع حضور" كه بهترين شاگرد "آقا محمد صادق خان" (ملقب به "سرورالملك") در زمينه ي سنتور، تنبك (ضرب) و آواز بود، مي رود و بسياري از تصانيف قديم را ياد مي گيرد. همچنين دوامي از اطلاعات خواهر "آقا محمد صادق خان"، "حاجي خان" و "آقا جان" بهره ها مي برد. بنا بر اين در اينجاست كه جهت يادگيري تصنيف ها تنبك را هم فرا مي گيرد.

مدرسه اي شبانه براي موسيقي به رياست "ركن الدين خان مختاري" تاسيس مي شود و از "عبدالله دوامي"، "ابوالحسن صبا" و "علي اكبر خان شهنازي" (پسر ميرزا حسينقلي) دعوت به عمل مي آيد تا در آن مدرسه مشغول تدريس به شاگردان شوند. دوامي به مانند اساتيد قديم تدريس موسيقي را به سه مرحله ي "ابتدايي"، "متوسطه" و "عالي" تقسيم مي كند.

ادامه دارد...

داشتن روز ملي موسيقي و نگاه به واژه ي غلط مصطلح موسيقي جهاني عنوان گزارشي است از آمن خادمي در ماهنامه ي مقام موسيقايي. در اين شماره (شماره 28، آذر 1384) به اهميت روز ملي موسيقي و درستي و نادرستي اين اصطلاح "موسيقي جهاني" پرداخته شده است.

--------

به گفته ي نصرالله ناصح پور، روز ملي موسيقي به مانند ساير روزهايي كه يادآور آن مناسبت است بايد يك سري اعتبار و ويژگي هايي داشته باشد. به همين خاطر خانه ي موسيقي گزينه ي فارابي را به دليل وجه ملي و بين المللي پيشنهاد كرده است. وي در ادامه كاربرد واژه ي موسيقي جهاني را براي موسيقي كلاسيك مناسب نمي داند و مي افزايد: اين واژه بايد اصلاح شود، زيرا حتي يك ساز در جهان به عنوان ساز جهاني وجود ندارد كه مورد قبول همه مردم جهان باشد و كاربرد داشته باشد. به طور تبع موسيقي ناشي از اين ساز هم نمي تواند -- به عنوان موسيقي جهاني -- وجود خارجي داشته باشد!

رييس هيات مديره ي خانه ي موسيقي خاطر نشان مي كند: اگر منظور از موسيقي جهاني، موسيقي اروپايي-آمريكايي است، پس تكليف كشورهاي با فرهنگ غني و تاريخ كهن چه مي شود؟

--------

جالب است بگويم كه بنا بر اين گزارش همه ي اهالي موسيقي (به جز دو نفر) به اصطلاح "موسيقي جهاني" اعتراض دارند.

--------

اينجانب هم بر اين امر صحه مي گذارم كه اصطلاح "موسيقي جهاني" براي اين نوع موسيقي چندان درست به نظر نمي رسد. رواج بيشتر برخي سازها هم دليل بر جهاني بودن آنها نيست! چه بسا اگر براي موسيقي ايراني و سازهاي آن بيشتر تبليغ شود، از موسيقي كلاسيك و برخي سازهاي غربي رواج بيشتري يابند!

اتفاقاً ريتم كه از ملودي جهاني تر است. پس طبل ها استعداد بيشتري براي فراگير شدن دارند تا سازهاي ديگر!

تا نظر شما خوانندگان محترم چه باشد!

پ.ن.: در اينجا دو خبرنگار موسيقي كه به تازگي با نام شان آشنا شدم، معرفي مي كنم: هوشنگ ساماني و مژگان بنان. نام هاي ديگر خبرنگاران موسيقي در اولين مطلب اين بلاگ آمده اند:

خبرنگاران موسيقي