فارغ از جدل هاي سياسي كه علاقه اي به آن ندارم و هدفم تنها نوشتن در مورد موسيقي در تركيه است بايد بگويم كه تركيه نيز به مانند ايران داراي اقوام مختلف با آداب و رسوم گوناگون با شباهت ها و تفاوت هاي ويژه اي است كه بحث در مورد آنان در اين مطلب كوتاه نمي گنجد و اطلاعات من هنوز كافي نيست.

چندين سال پيش و پس از ديدن كنسرت استاد بسم الله خان و فرزندانش در ايران به تحقيق در مورد موسيقي هند پرداختم كه هنوز هم ادامه داردִ اكنون تصميم گرفته ام چنانچه بتوانم يك خط جديد تحقيقاتي در مورد موسيقي در تركيه باز كنم.

گرچه زبان تركي استانبولي زبان رسمي مردم در تركيه است زبان هاي ديگري با لهجه هاي گوناگونش در آن صحبت مي شود مانند عربي , بوسنيايي , قفقازي , كردي و در نهايت زازاكي.

زبان زازاكي از اين نظر برايم جالب است زيرا اين زبان يكي از زبان هاي ايراني است و نام ديگر آن "ديملي" است كه بسياري باور دارند كه اين زبان با ديلمان ايران در ارتباط است.

براي اطلاعات بيشتر به اينجا برويد:

زبان زازاكي

در اثر گشتزني در اينترنت , به ويژه يوتوب , با موسيقي اصيل در تركيه بيشتر آشنا شده ام. برخي ساز هاي مهم آن ديار عبارتند از:

باقلاما: ساز زهي زخمه اي شبيه ديوان

كمنچه: ساز زهي آرشه اي شكل اين ساز شبيه بطري است!

زورنا: ساز بادي شبيه سرنا

ني: ساز بادي ولي مانند ني ايراني جهت نواختن لاي دندان هاي فك بالايي نوازنده قرار نمي گيرد!

داوول: ساز كوبه اي پوستي استوانه اي شبيه دهل

داربوكا: ساز كوبه اي جام گونه شبيه تمپو

شايد اين نوشتار كوتاه انگيزه اي شود كه به موسيقي ملل به ويژه موسيقي كشور هاي همسايه توجه بيشتري داشته باشيم. در آينده در مورد موسيقي تركيه بيشتر خواهم نوشت.